Papillon – opis rasy i szczeniaki

Papillon jest bardzo ciekawą psią rasą. Łączy ona cechy zarówno spaniela jak i szpic. Jeśli chodzi o Międzynarodową Federacją Kynologiczną to uznawana jest ona za odmianę spaniela kontynentalnego. Papillon ma piękne, stojące uszy. Jest uznawany za jedną z najstarszych psich ras w całej Europie. Pierwsze wzmianki o nich można znaleźć już w 1545 roku. W przypadku pochodzenia rasy istnieją różne teorie. Niektórzy twierdzą, że jego przodkiem jest spaniel karłowaty, a niektórzy że wywodzi się on z rasy phalene. Wiadomo tylko tyle, że psy te bywały na dworach w Hiszpanii. Ich zadaniem było zabawianie dam dworu. Takie psy można oglądać na naprawdę wielu obrazach. Papillon po raz pierwszy został zaprezentowany na wystawie w 1923 roku. Miało to miejsce w Londynie.

Zdjęcie znalezione na stronie Pixabay.com

Wzorzec rasy jest bardzo wymagający w tym przypadku. Głowa tego psa musi być oczywiście proporcjonalna do tułowia oraz krótsza niż u spanieli. Czaszka jest niezbyt zaokrąglona i widać bruzdy czołowe. Grzbiet nosa jest połączony z czaszką wgłębieniem. U cięższych psów wgłębienie to jest o wiele mniej widoczne. Nos papillona jest mały, okrągły oraz czarny. Na szczycie może być lekko spłaszczony. Jeśli chodzi o wargi to są one cienkie. Język jest widoczny, a zęby dość mocne. W przypadku oczu wszystko jest mniej skomplikowane. Mają być one duże i szeroko rozwarte.

Papillon jest bardzo wesołym i radosnym psem. Jest także bardzo inteligentny i pewny w swoim mniemaniu. Niektórzy mówią o nich, że są dużymi psami w małym ciele. Są bardzo żywiołowe oraz kontaktowe. Nie są w ogóle agresywne. Będą idealne dla osób, które lubią długie spacery, gdyż one same lubią biegać, chodzić. Może nawet dojść do takiej sytuacji, że pies bardzo przyzwyczai się do ulubionego fotela lub miejsca. Warto pamiętać, że papillon ma włosy, a nie sierść. Włosy nie przyjmują brudu, mają jedwabistą strukturę. Nie linieją. Mają one naprawdę nietypowe uszy. Psy te uwielbiają być czyste, dlatego trzeba o nie dbać. Nie trzeba go jednak czesać zbyt często, aby nie stał się przypadkiem niewolnikiem szczotki. Pies ten ma bardzo delikatne kostki. Trzeba na niego uważać, jeśli ma się dzieci, gdyż z łatwością można go uszkodzić.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *